micheleagnew.com

ยินดีต้อนรับสู่บล๊อคส่วนตัวเล่าชีวิตของตัวผมเอง

micheleagnew.com

ยินดีต้อนรับสู่บล๊อคส่วนตัวเล่าชีวิตของตัวผมเอง

ชีวิตประจำของผม

สิ่งที่ชีวิตผมทำทุกวันเมื่อตื่นนอน

ชีวิตของผมนั้นเรียบง่ายมากอาจจะง่ายเกินไปสำหรับท่านอื่นเพราะตั้งแต่ตื่นนอนมาของทุกๆ วันนั้นผมได้ทำทุกอย่างซ้ำๆ ยกเว้นวันที่ผมหยุดงานเท่านั้นถึงจะมีรูปแบบของชีวิตที่เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยซึ่งไม่ต่างจากชีวิตวันทำงานเท่าไหร่ ในแต่ละวันที่ผมได้ตื่นนอนมานั้นสิ่งแรกที่ทำเลยก็คือลุกขึ้นอาบน้ำซึ่งเป็นเรื่องยากจริงๆ ในหมู่วัยรุ่นผมพูดถูกมั้ยละครับเพราะวัยรุ่นนั้นเป็นวัยที่นอนตื่นสายนอนดึกจึงทำให้ชีวิตการทำงานนั้นมีปัญหาในช่วงเช้าช่วงเดียวเพราะเมื่อนาฬิกาปลุกเสียงดังขึ้นผมก็มักจะปิดมันแล้วนอนต่อนี่แหละครับสิ่งที่เป็นเรื่องยากที่จะลุกขึ้นทันที โดยผมใช้เวลาในการลุกขึ้นไปอาบน้ำประมาณ 20-30 นาทีได้เลยนะครับแล้วคิดดูสิว่าผมนั้นต้องตื่นกี่โมงถึงจะไม่ไปทำงานสายแต่ส่วนใหญ่แล้วผมจะไปทันซึ่งเหลือเชื่ออย่างมากกับชีวิตอันยากของผมในการลุกขึ้นไปอาบน้ำเพียงเท่านี้ต้องมีขั้นตอนมากมายและเชื่อว่าหลายๆ ท่านคงจะเจอปัญหาอย่างผมทุกเช้าแน่นอน นี่เป็นเพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้นเพราะเมื่อได้ทำธุรกิจส่วนตัวเสร็จแล้วผมยังมีกิจกรรมต่อจากนั้นคือการเล่นโทรศัพท์ตอนเช้านั้นเองซึ่งทำให้เพลิดเพลินอย่างมากทำให้เวลานั้นเดินไวอย่างเหลือเชื่อเพียงเล่นแค่นิดเดียวเวลาที่เดินไปนั้น 30 นาทีเลยทีเดียวเพราะฉะนั้นผมจึงต้องตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตั้งแต่เช้าเพราะรู้ตัวดีว่าทำอะไรช้าและเป็นคนที่ชอบทำนู้นทำนี่อย่างไร้สาระในช่วงเช้า หากใครที่มีชีวิตเช่นเดียวกับผมจะรู้ดีว่าเวลาที่เสียไปนั้นไม่มีค่าอะไรเลยเพราะทำไปเพื่อต้องการเวลานอนและเวลาส่วนตัวเพิ่มอีกนิดนึงในช่วงเช้าเท่านั้นเอง นี่ยังไม่รวมถึงตอนไปซื้อข้าวเช้าและกินข้าวอีกนะครับคิดดูสิว่าชีวิตวัยรุ่นอย่างผมนั้นใช้เวลาเปลืองแค่ไหนในขณะที่ผมใช้เวลาที่เสียเปล่าไปนั้นหลายๆ คนคงใช้เวลาในส่วนนี้ทำประโยชน์ได้หลายอย่างแล้วใช่มั้ยละครับ ก็อย่างว่าละครับชีวิตวัยรุ่นก็งี้ใช้ชีวิตชิลๆ โดยที่ไม่เดือดร้อนใครก็พอแล้วครับ การที่คนเพิ่งตื่นนอนมีใครเป็นเหมือนผมบ้างตื่นและก็ขอหลับต่ออีกนิดนึงถึงจะตื่นได้ ตื่นมาแล้วอย่างแรกที่ทำคือล้างหน้าให้สดชื่นก่อนเลยตาจะได้สว่าง กว่าจะอาบน้ำได้ต้องเสียเวลาอินเลิฟกับแฟนสักพักนึง แต่งตัวเตรียมไปทำงานแล้วครับผม

หลังจากตื่นนอนเดินทางไปทำงาน

ผมเชื่อว่าใครทำที่ทำงานมักจะรู้ว่าช่วงเช้าที่กำลังเดินทางไปทำงานนั้นมันวุ่นวายแค่ไหนอย่างตัวผมนั้นวุ่นวายอย่างมากไม่ว่าจะเป็นเรื่องจราจรหรือเรื่องเตรียมของใช้ที่ต้องติดตัวไปทำงานทุกวันเหมือนกับเสี่ยงดวงเลยทีเดียวว่าวันนี้จะลืมอะไรหรือเปล่าก่อนไปทำงานหรือจราจรวันนี้จะติดมั้ย ซึ่งไม่มีใครสามารถที่จะรู้ล่วงหน้าได้เลยต้องเสี่ยงเผชิญกับมันยิ่งฝนตกนี่ไม่ต้องพูดถึงเลยครับปกติรถก็เยอะอยู่แล้วนี่ยังมีฝนอีกไม่ต้องทำงานก็เลยทีเดียวละครับ แต่ตัวผมนั้นเป็นคนที่ชอบขับรถไวและขับรถซิกแซกอาจจะทำให้หลายๆ คนที่ขับรถร่วมถนนเดียวกับตัวผมนั้นอาจจะรำคาญแต่อย่างว่านะครับคนมันรีบปกติภายในประเทศแต่ละคนก็ขับรถไม่ค่อยดีอยู่แล้ว สาเหตุที่ตัวผมขับรถซิกแซกนั้นเพราะต้องรีบไปทำงานนั้นเองหากไม่ซิกแซกในช่วงรถติดก็คงไปไม่ทัน คุณรู้หรือไม่ว่าที่ทำงานกับบ้านของผมนั้นใกล้มากแต่ขับรถถึง 10 นาทีเลยกว่าจะถึงเพราะช่วงนี้ได้มีการสร้างสะพานอยู่จึงทำให้ถนนนั้นบีบเป็นสองเลนนั้นเองจึงทำให้รถจำนวนมากค่อยๆ ทยอยไปนั้นเองผมจึงได้ซิกแซกไปมาเพื่อให้หลุดพ้นจุดตรงนี้ไปเพราะการจุดที่สร้างสะพานนั้นอยู่ตรงบ้านผมเลยคงเป็นดวงซวยของผมที่หนีที่ไม่พ้นปัญหานี้ในช่วงเช้าจึงต้องหาวิธีด้วยตัวเองคือการซิกแซกนั้นเองวิธีที่ผมใช้ในช่วงเช้าของทุกวันและปัญหารถติดทั่วไป ผมจึงหมดปัญหาเรื่องรถติดในช่วงเช้าและไปทำงานทันนั้นเองครับ เตรียมของที่ต้องใช้ในการทำงานให้พร้อมด้วยรอยยิ้มที่สดใสในตอนเช้า แต่กลับเจอจราจรติดขัดเพราะสร้างสะพานทำเวลาที่ใช้เดินทางไปทำงานนั้นช้าลงอย่างมาก ดูจากจำนวนรถคงไม่ติดสืบว่าติดนานขนาดไหนใช่มั้ยครับ แต่ถึงอย่างไรผมก็ไปทำงานทันนะครับด้วยการขับรถของผมเองเร่งอย่างกะจรวด

ชีวิตก่อนทำงานของผม

ในชีวิตประจำวันของผมช่วงก่อนที่จะได้ทำงานนั้นใช้ชีวิตอย่างไร้สาระเลยทีเดียวพูดได้ว่าใช้เวลาให้หมดไปวันๆ นั้นเองโดยที่ไม่สนใจอะไรเลยและใช้ชีวิตวัยรุ่นได้คุ้มอย่างมาก ชีวิตของผมหากเล่าแล้วสามารถนำมาทำเป็นละครได้เลยละครับเพราะชีวิตของผมมีทั้งช่วงแรกและช่วงหลัง ในช่วงแรกๆ นั้นส่วนใหญ่มักจะใช้เวลาไปกับเพื่อนฝูงหากอยากรู้ว่าทำอะไรกันแน่นอนครับสังสรรค์ตามภาษาวัยรุ่นละครับส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องดื่มเป็นหลักแต่ส่วนตัวของผมแล้วไม่ชอบเที่ยวจึงเน้นนั่งดื่มแถวบ้านไม่ก็บ้านเพื่อนนั้นเองคติผมตอนนั้นคือตื่นเย็นหลับเช้าครับผมซึ่งแทบจะไม่เห็นแสงแดดเลยเพราะตื่นมาก็เย็นแล้วผมจึงใช้ชีวิตเป็นคนกลางคืนมานาน 1 ปีเต็มก็ใช้ชีวิตไปวันๆ เพื่อสังสรรค์กับเพื่อนๆ แต่การใช้ชีวิตวัยรุ่นของทุกคนก็ต้องมีจุดที่เปลี่ยนแปลงถูกหรือไม่ครับตัวผมก็เช่นกันผมค่อยๆ ห่างกับเพื่อนๆ เก็บตัวอยู่ที่บ้านเริ่มหันมาเล่นคอมพิวเตอร์มากขึ้นและได้ชีวิตแบบคนเก็บตัวอย่างมากเพราะวันๆ อยู่แต่ในห้องแต่เรื่องการหลับนอนก็เหมือนเดิมครับนอนเช้าตื่นเย็นเช่นเคยเปลี่ยนแปลงเพื่อแค่หยุดสังสรรค์กับเพื่อนๆ แต่กลับมาติดเกมส์แทน ผมได้ติดอยู่พักใหญ่เลยทีเดียวโดยหันจากคบเพื่อนแถวบ้านเปลี่ยนมาคบกับเพื่อนในเกมส์แทนซึ่งคุยกันผ่านโปรแกรมตอนแรกๆ ผมก็ไม่ค่อยมีบทบาทเท่าไหร่แต่เมื่อเวลาผ่านมาไม่นานผมได้มีบทบาทมากที่สุดในกลุ่มเพื่อนในเกมส์เหล่านี้เพราะผมได้เป็นหัวหน้ากลุ่มในเกมส์ที่เล่นกันและก็มีคนเข้ามาร่วมกลุ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ผมจึงคิดว่าตัวผมนั้นสำคัญและโด่งดังในโลกออนไลน์นั้นเองแต่คุณรู้หรือไม่ว่าการที่ผมติดเกมส์มากเกินไปนั้นทำให้ผมเสียสิ่งสำคัญไปคือคนรักของผมนั้นเองผมสนใจแต่เกมส์จนหน้ามืดตามัวจนไม่เคยสนใจคนรอบข้างเลยจึงทำให้เธอนั้นตัดสินใจทิ้งผมไปนั้นเอง ผมใช้เวลาทำใจอยู่สักพักโดยคุยกับเพื่อนๆ ผ่านโปรแกรมนั้นเองและการที่ผมคุยกับเพื่อนๆ มากขึ้นกว่าเก่าทำให้ผมติดเกมส์ยิ่งขึ้นจนบางวันลืมทานข้าวเลยทีเดียว แต่ตัวผมนั้นก็เริ่มเบื่อกับการเล่นเกมส์แล้วจึงเริ่มห่างมากหันมาดูหนังผ่านเว็บไซต์แทนจึงทำให้ช่วงเวลาหนึ่งผมได้คิดที่จะทำงานจึงได้สอบถามข้อมูลต่างๆ จนได้งานทำที่หนึ่งซึ่งทำให้ช่วงแรกๆ นั้นผมยังไม่สามารถที่จะปรับตัวได้เพราะการทำงานนั้นต้องตื่นเช้าซึ่งแตกต่างจากชีวิตเก่าของผมเลยที่ตื่นสายจึงได้ปรับตัวเองและก็ปรับได้ชีวิตผมก็เปลี่ยนไปอีกขั้นนึงที่ตื่นมาก็ไปทำงานพอถึงเวลาเลิกงานก็กลับบ้านเมื่อถึงบ้านผมมักจะไม่อยากทำอะไรนอกจากดูหนังแล้วก็นอนเท่านั้น เนี่ยแหละครับชีวิตของผมที่ก่อนจะทำงาน ช่วงชีวิตที่ติดเหล้าอย่างหนักใช้เวลาอย่างสิ้นเปลือง ติดเกมส์งอมแง่มจนไม่สนใจคนรอบข้าง ชีวิตที่ถูกคนรักทิ้งมันเป็นเช่นนี้นี่เอง

เมื่อทำงานแล้วชีวิตผมเป็นอย่างไร

การทำงานของผมนั้นดำเนินใช้ชีวิตไปได้ด้วยดีซึ่งผมได้เจอสังคมใหม่อีกสังคมหนึ่งแล้วตลอดที่ผมใช้ชีวิตมานั้นผมได้เปลี่ยนสังคมไปเยอะมากเพื่อเปลี่ยนแปลงตนเองไปในทางที่ดีขึ้น ซึ่งครั้งนี้สังคมที่ทำงานเป็นกันเองและยังคุยกันเป็นพี่น้องซึ่งทำให้ผมนั้นทำงานได้ง่ายขึ้นอย่างมากแต่การสังสรรค์ก็เริ่มขึ้นอีกครั้งในชีวิตของผมเพราะอาจจะเป็นบางครั้งก็มีสังสรรค์กับเพื่อนนอกเวลางานบ่อยครั้งจึงทำให้สนิทกันมากยิ่งขึ้นผมได้ลืมชีวิตในอดีตไปเกือบทั้งหมดเพราะสิ่งใหม่ๆ นั้นได้เข้ามาในชีวิตผมเยอะมากร่วมถึงได้ศึกษาสังคมใหม่ด้วยซึ่งต่างจากเดิมอย่างมากไม่ว่าจะเป็นการพูดคุยและการทำตัวหรือการเลือกสถานที่สังสรรค์ก็ไม่มีความเหมือนเดิมสักนิดเลย จึงทำให้การดำเนินชีวิตของตัวผมนั้นเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นและได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ได้ปรับตัวกับสิ่งต่างๆ ที่ได้เจอและมีความรับผิดชอบมากขึ้นเกี่ยวกับงานเพราะฉะนั้นหากใครได้ใช้ชีวิตคล้ายคลึงกับตัวผมนั้นก็คงจะรู้กันดีว่าการเปลี่ยนแปลงเยอะขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ก็ใช่ว่าเราจะไม่มีสิทธิ์เลือกที่จะเปลี่ยนแปลงเพราะชีวิตผมเคยแย่มาขนาดไหนและใช้ชีวิตอย่างไร้ค่าทุกวันนี้ในปัจจุบันนี้ผมได้เปลี่ยนเป็นคนใหม่ที่หลายๆ คนที่อยู่รอบตัวผมนั้นไม่เคยคิดว่าผมจะเปลี่ยนได้มากขนาดนี้ ผมได้รับความชมมากมายจากปากผู้ใหญ่ที่เคยด่าผมไว้เมื่อในอดีตซึ่งทำให้ผมนั้นรู้สึกดีกับสิ่งที่ผมได้เปลี่ยนมาและที่แน่นอนผมได้เปลี่ยนมุมมองของคนรอบข้างที่เคยมองผมในมุมมองแย่ทุกวันนี้เค้ามองผมใหม่และเชื่อว่าคงลืมอดีตผมที่เคยทำมาทั้งหมดอย่างแน่นอน การมีสังคมใหม่ๆ และเจอคนดีๆ นี่มันดีจริงๆ นะครับ มีเพื่อนร่วมงานที่ดีการทำงานก็จะมีความสุขนะครับเชื่อผม เพียงแค่คิดจะเปลี่ยนตัวเองนั้นไม่ใช่เรื่องยากเพราะหากเปลี่ยนแล้วคุณจะมีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาเช่นเดียวกับผม

ชีวิตปัจจุบันนี้เป็นอย่างไร

ผมได้มีความสุขอย่างมากที่ได้เปลี่ยนแปลงและก้าวหน้าต่อกับชีวิตใหม่นี้และยังไม่คิดจะหยุดที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีกว่าเดิมเพราะผมเชื่อว่ายิ่งเราทำตัวดีเท่าไหร่คนดีๆ ก็จะเข้ามาหาเราเรื่อยๆ เชื่อเลยว่าใครบ้างไม่อยากเจอคนรอบข้างที่ดี ผมคนนึงละครับที่ต้องการคนรอบข้างที่ดีเพราะการที่มีเพื่อนรอบข้างดีๆ นั้นทำให้เราดำเนินชีวิตได้ง่ายไม่ต้องกลัวว่าจะกลับไปอยู่ในที่เดิมๆ อีกเพราะผมได้ผ่านจุดๆ นั้นมานานพอสมควรและก็ได้ใช้ชีวิตใหม่ได้อย่างสมบูรณ์ อยากรู้มั้ยครับว่าชีวิตของผมตอนนี้เป็นอย่างไรผมได้เริ่มใช้ชีวิตใหม่ซึ่งเป็นมนุษย์เงินเดือนนั้นเองหากใช้เงินอย่างประหยัดรับรองเลยว่ามีเงินเก็บเยอะแน่นอนซึ่งเป็นคำที่ผมพูดกับตัวเองแล้วคุณรู้ห#ืໄม่ว่าผมทำไม่ได้เพราะเมื่อได้ถือเงินเยอะๆ ซึ่งผมเป็นวัยรุ่นแน่นอนละครับมีเท่าไหร่ก็ใช้หมดบางเดือนถึงกับใช้ไม่พอเลยก็มีเช่นเดียวกันเป็นเพราะผมนำเงินไปใช้เที่ยวสังสรรค์กับเพื่อนฝูงนั้นเองซึ่งซื้อความสุขให้ตัวเองหลังจากที่เหนื่อยเรื่องงานจึงต้องมีผ่อนคลายกันบ้างแต่ตัวผมนั้นไม่รู้จักคำว่าพอจึงเที่ยวอยู่เรื่อยๆ จนเงินนั้นขัดสนทำให้ลำบากอย่างมากเพราะต้องรอจนกว่าสิ้นเดือนเงินถึงจะออกแต่ผมก็รู้ตัวเองจึงไม่สามารถที่จะทำไรได้ยกเว้นใช้เงินที่เหลืออย่างประหยัดเพราะไม่อยากทำตัวเหมือนเก่าที่เดือดร้อนพ่อแม่เพราะผมนั้นทำงานแล้วมีเงินใช้เองแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสิ่งที่ผมทำตัวเองก็ต้องลำบากไปคนเดียว แต่เป็นสิ่งที่ดีนะครับเพราะถือว่าเป็นบทเรียนให้เรารู้ว่าหากใช้เงินอย่างนี้ในทุกๆ เดือนเราก็คงมีชะตากรรมเหมือนเช่นนี้อยู่ตลอดอุทาหรณ์เหล่านี้แหละจะช่วยสอนให้เราโตขึ้นหากไม่เคยได้สัมผัสด้วยตัวเองก็ไม่รู้หรอกว่าจะลำบากขนาดนี้ถือว่าเป็นบทเรียนราคาแพงเลยละครับ ทุกวันนี้ผมจึงตั้งเป้าไว้เลยว่าจะเก็บเงินได้ให้ทุกเดือนจะแบ่งเงินออกเป็น 3 ประเภทคือ เงินกิน , เงินใช้ส่วนตัว , เงินเก็บ นั้นเองชีวิตของผมยังมีอีกเยอะแต่จะนำมาเล่าให้ท่านฟังเป็นระยะๆ นะครับหากผมได้ผ่านชีวิตที่ดีขึ้นก็จะมาอัพเดทให้รับฟังกันทุกคนและฝากติดตามด้วยนะครับกับคนที่เคยไร้ค่าในอดีตปัจจุบันชีวิตผมได้มีค่าอย่างมากเพราะผมเจอคนเห็นค่าของชีวิตผมแล้วนั้นเองละครับ เรื่องราวในวันหน้าจะเป็นเช่นไรอย่างลืมเข้ามาอ่านกันนะครับรับรองเลยหากตรงกับใครนำไปปรับใช้กับตัวเองได้เลยแล้วคุณจะรู้ว่าการมีชีวิตที่ดีนั้นดีกว่าเก่าเยอะ ช่วงตกต่ำของชีวิตก็จงลุกให้ได้ผมคิดอย่างนี้เสมอ คำที่ค่อยสอนผมอยู่เสมอ ทุกวันนี้ผมมีเงินเก็บและยังมีเงินซื้อของส่วนตัวอีกด้วย